Więźniowie polityczni

Seitosmanov Ernest

Zatrzymanie: 9 lutego 2022 roku na okupowanym Krymie rosyjskie siły przeprowadziły masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich w rejonach Bachczysarajskim, Symferopolskim, Biłohirskim oraz w rejonie Bałakławskim Sewastopola. Jednym z miejsc przeszukania był dom Ernesta Seitosmanova we wsi Tyłowe w rejonie Bałakławskim. Po przeszukaniu Ernest Seitosmanov został zatrzymany i przewieziony do rosyjskiego organu ścigania. Tego samego dnia został aresztowany. To nie było pierwsze przeszukanie w jego domu. W kwietniu 2021 roku również przeprowadzono przeszukanie, po którym Seitosmanov zgłaszał użycie wobec niego siły fizycznej podczas zatrzymania i przesłuchania. Wyrok: 24 maja 2023 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Ernesta Seitosmanova na 18 lat pozbawienia wolności. Pierwsze cztery lata miał spędzić w więzieniu, a następnie w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Po zwolnieniu sąd nałożył dodatkowo 1 rok i 6 miesięcy ograniczenia wolności. W listopadzie 2023 roku sąd apelacyjny skrócił karę o sześć miesięcy — do 17 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Seitumerov Abdulmedżit

Aresztowanie: 24 sierpnia 2023 roku funkcjonariusze FSB przeprowadzili masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich i zatrzymali sześciu aktywistów „Solidarności Krymskiej”, w tym Abdulmedżita Seitumerova. Rano 24 sierpnia 2023 roku rosyjskie siły przeprowadziły masowe przeszukania w Bakczysaraju i rejonie bakczysarajskim. Po przeszukaniu Abdulmedżit Seitumerov został zatrzymany i przewieziony do Symferopola. Następnego dnia kontrolowany przez Rosję Sąd Rejonowy w Symferopolu zastosował wobec niego areszt tymczasowy. Wraz z nim zatrzymano jeszcze pięciu aktywistów Tatarów krymskich. Wyrok: Na dzień 22.07.2026 roku brak informacji o wyroku. Federacja Rosyjska oskarża Abdulmedżita Seitumerova z art. 205.5 ust. 2 KK FR („udział w działalności organizacji terrorystycznej”) w ramach tzw. piątej sprawy bakczysarajskiej „Hizb ut-Tahrir”.

Seitumerov Osman

Zatrzymanie: 11 marca 2020 roku rosyjskie służby przeprowadziły serię masowych przeszukań w domach Tatarów krymskich w Bachczysaraju i rejonie bachczysarajskim. Przeszukania miały miejsce m.in. w domach Osmana Seitumerova, jego starszego brata Seitumera Seitumerova, ich wujka Rustema Seitmemetova oraz Ameta Suleymanova. Po przeszukaniu Osman Seitumerov został zatrzymany. 12 marca 2020 roku nielegalny „Sąd Rejonowy w Kijowie w Symferopolu” zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu. Osman został oskarżony o rzekomy udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”. Wyrok: 29 października 2021 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Osmana Seitumerova na 14 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Pierwsze 3 lata i 6 miesięcy miał spędzić w więzieniu, po czym odbywać karę w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po zwolnieniu nałożono na niego ograniczenie wolności na okres jednego roku. 9 lutego 2023 roku Wojskowy Sąd Apelacyjny we Własicach pozostawił wyrok bez zmian.

Semena Mykola

Zatrzymanie: 19 kwietnia 2016 roku funkcjonariusze FSB Federacji Rosyjskiej przeprowadzili przeszukanie w mieszkaniu dziennikarza w Symferopolu, skonfiskowali sprzęt komputerowy i wszczęli przeciwko niemu postępowanie karne na podstawie art. 280.1, część 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej (publiczne nawoływanie do naruszenia integralności terytorialnej Federacji Rosyjskiej). Powodem była publikacja na stronie „Krym.Realii”, w której autor wyraził opinię o konieczności deokupacji Krymu. Po przeszukaniu Mykole Semenie zabroniono opuszczania Krymu, a później wpisano go na rosyjską listę osób zaangażowanych w działalność ekstremistyczną. W trakcie śledztwa był objęty zakazem opuszczania miejsca zamieszkania. Sprawę Semeny ukraińskie i międzynarodowe organizacje praw człowieka, Parlament Europejski oraz szereg międzynarodowych instytucji uznały za motywowaną politycznie i związaną z prześladowaniem za działalność dziennikarską. Wyrok: 22 września 2017 roku kontrolowany przez Rosję Sąd Rejonowy w Symferopolu uznał Mykolę Semenę za winnego publicznego nawoływania do naruszenia integralności terytorialnej Rosji i skazał go na 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 3 lat. Sąd zakazał również dziennikarzowi prowadzenia jakiejkolwiek działalności publicznej związanej z publikacjami w mediach. Początkowo zakaz obowiązywał przez trzy lata, jednak później został skrócony do dwóch lat.

Sencow Oleh

Zatrzymanie: 10 maja 2014 roku w Symferopolu funkcjonariusze FSB Rosji wtargnęli do mieszkania Oleha Sencowa i uprowadzili go. Następnie aresztowano trzech innych Krymian: Ołeksandra Kołczenkę, Hennadija Afanasjewa i Ołeksija Czernija. Sencowa przewieziono do moskiewskiego aresztu śledczego „Lefortowo”. Zarzuty: „organizacja grupy terrorystycznej”, „podpalenie” biur „Jednej Rosji” i „Rosyjskiej Wspólnoty Krymu”, „przygotowanie wysadzenia” pomnika Lenina i pomnika „Wieczny Ogień” w Symferopolu. Podczas przesłuchań stosowano wobec niego tortury. Dwaj oskarżeni: Afanasjew i Czernij, przyznali się i złożyli zeznania przeciwko Sencowowi i Kołczence, jednak później Afanasjew wycofał swoje zeznania, tłumacząc je torturami. Wyrok: 25 sierpnia 2015 roku Północnokaukaski Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Oleha Sencowa na 20 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po ogłoszeniu wyroku Sencow i Kołczenko zaśpiewali w sądzie hymn Ukrainy. Sencow odbywał karę w kolonii o zaostrzonym rygorze w Łabytnangach za Kołem Polarnym. 7 września 2019 roku został uwolniony w ramach dużej wymiany między Ukrainą a Rosją według formuły 35 na 35, spędzając w niewoli 5 lat i 4 miesiące.

Senezhuk Oksana

Zatrzymanie: 14 sierpnia 2024 roku funkcjonariusze FSB Federacji Rosyjskiej przeprowadzili rewizję w mieszkaniu Oksany Senezhuk w okupowanym Sewastopolu i zatrzymali ją. Po zatrzymaniu została przewieziona do izby zatrzymań, a następnie do aresztu śledczego nr 1 w Symferopolu. 15 sierpnia 2024 roku kontrolowany przez Rosję Leninowski Sąd Rejonowy w Sewastopolu zastosował wobec niej środek zapobiegawczy w postaci aresztu. Senezhuk została oskarżona na podstawie artykułu 275 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej — „zdrada stanu”. Wyrok: 26 grudnia 2024 roku okupacyjny Sąd Miejski w Sewastopolu skazał Oksanę Senezhuk na 15 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym rygorze, rok ograniczenia wolności po zwolnieniu oraz grzywnę w wysokości 200 tysięcy rubli. Proces sądowy odbywał się za zamkniętymi drzwiami. 11 grudnia 2025 roku Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej również pozostawił wyrok i decyzję apelacyjną bez zmian.

Filatow Sergiej

Zatrzymanie: Jesienią 2018 roku dom Sergieja Filatowa w Dżankoju został zaatakowany przez uzbrojoną jednostkę specjalną – przyjechały cztery autobusy i kilka pojazdów służbowych. Po przeszukaniu śledczy wszczęli przeciwko niemu sprawę karną za „organizację działalności ekstremistycznej” (art. 282.2, część 1 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej) – za przewodniczenie lokalnej wspólnocie „Świadków Jehowy”. W sprawie nie było żadnych ofiar; jedynym świadkiem oskarżenia był funkcjonariusz, a jako „ekspertów” powołano proboszcza cerkwi prawosławnej i miejscowego mieszkańca z „wykształceniem wyższym w zakresie religioznawstwa”. Wyrok: 5 marca 2020 roku sędzia kontrolowanego przez Rosję „Rejonowego Sądu w Dżankoju” skazała Sergieja Filatowa na 6 lat kolonii o ogólnym reżimie. Sąd apelacyjny i kasacyjny utrzymały wyrok w mocy. W...

Sergiejewa Wiktoria

Zatrzymanie: 21 sierpnia 2025 roku, lotnisko w Soczi (Rosja), po przylocie z Turcji. Po zatrzymaniu miejsce pobytu Wiktorii Sergiejewej przez ponad pięć miesięcy było ukrywane przed rodziną. Dopiero później ujawniono, że przebywała w kilku aresztach śledczych, w tym w areszcie w Borisoglebsku, obwód woroneski. Wyrok: Na dzień 22.07.2026 roku brak ostatecznego wyroku. Federacja Rosyjska oskarża Wiktorię Sergiejewą na podstawie artykułu 275 Kodeksu Karnego FR („zdrada państwowa”), twierdząc, że rzekomo dokonywała przelewów na wsparcie Sił Zbrojnych Ukrainy. Obrońcy praw człowieka podkreślają, że sprawa ma charakter politycznie motywowany, a uzyskane zeznania mogły być zdobyte pod presją.

Seriohin Danylo

Areszt: W kwietniu 2023 roku kontrolowany przez Rosję sąd rejonowy w Symferopolu uznał Danyla za winnego z artykułu administracyjnego dotyczącego „dyskredytacji Sił Zbrojnych FR” i nałożył grzywnę w wysokości 40 tys. rubli. Według władz okupacyjnych miał on publicznie wykrzykiwać frazy „wkrótce wojska NATO wejdą na Krym” i wypowiadać się przeciwko wojnie Rosji z Ukrainą. W maju 2023 roku, według śledztwa, Seriohin zamieścił na swojej stronie na Facebooku pod pseudonimem Afigo Baltasar publikacje, które rosyjskie organy ścigania zakwalifikowały jako powtórną „dyskredytację Sił Zbrojnych FR”. Jakie dokładnie publikacje stały się podstawą do ścigania karnego, oficjalnie nie podano. W sierpniu 2023 roku wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne z art. 280.3 § 1 KK FR („powtórna dyskredytacja użycia...

Seytosmanov Enver

Zatrzymanie: 10 maja 2018 roku rosyjskie służby przeprowadziły rewizje w domu Envera Seytosmanova i jego brata Ernesta w miejscowości Bajdary (Orlyne) w rejonie Bałakławskim Sewastopola oraz w domu ich matki w miejscowości Sadowe w rejonie Niżniohirskim. Po rewizjach Enver i Ernest zostali przewiezieni do zarządu FSB. Ernesta po przesłuchaniu zwolniono, a Envera zatrzymano. 11 maja 2018 roku sąd okupacyjny w Sewastopolu zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu. Rosyjskie służby oskarżyły Envera Seytosmanova o przynależność do organizacji „Hizb ut-Tahrir”. Początkowo zarzucono mu część 2 artykułu 205.5 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej, później zarzuty przekwalifikowano na część 1 tego artykułu. Wyrok: 5 grudnia 2019 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Envera Seytosmanova na 17 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze oraz 1 rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. 16 kwietnia 2020 roku Wojskowy Sąd Apelacyjny we Własisiu w obwodzie moskiewskim utrzymał wyrok w mocy. Enver Seytosmanov zaprzeczał oskarżeniom, twierdząc, że prześladowania mają charakter polityczny i są związane z dyskryminacją religijną.

Shiptur Mykola

Zatrzymanie: Na początku marca 2014 roku przybył do Sewastopola, aby wziąć udział w pokojowej, prorosyjskiej akcji z okazji 200. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki. 9 marca 2014 roku, po zakończeniu akcji, Shiptur został zatrzymany przez przedstawicieli kontrolowanych przez Rosję formacji „samoobrony Krymu”, a następnie przekazany rosyjskim organom ścigania. Według śledztwa, podczas starcia miał rzekomo dokonać zamachu na życie jednego z uczestników „samoobrony” i nielegalnie przewozić broń palną. Shiptur zaprzeczał oskarżeniom, twierdząc, że padł ofiarą politycznie motywowanego prześladowania z powodu swojej proukraińskiej postawy. Obrońcy praw człowieka również podkreślali polityczny charakter sprawy. Wyrok: 28 kwietnia 2015 roku kontrolowany przez Rosję Sąd Rejonowy w Sewastopolu uznał Mykolę Shiptura winnym zarzutów o zamach na życie osoby w związku z jej działalnością służbową oraz nielegalne przewożenie broni i skazał go na 10 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Podczas apelacji 16 czerwca 2015 roku Miejski Sąd w Sewastopolu uchylił zarzut nielegalnego przewożenia broni i zmniejszył karę do 9 lat pozbawienia wolności. Shiptur odbywał karę w kolonii karnej nr 1 w Symferopolu. Według niego warunki były ciężkie: zgłaszał niehigieniczne warunki, niewystarczające wyżywienie i brutalne traktowanie więźniów. Był także świadkiem przetrzymywania i tortur ukraińskich jeńców wojennych po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji w 2022 roku.

Siruk Wadim

Zatrzymanie: 11 lutego 2016 roku w okupowanych Jałcie i Ałuszcie rosyjskie siły przeprowadziły masowe przeszukania w domach krymskich Tatarów. Tego dnia zatrzymano Wadima Siruka, działacza religijnego Muslima Alijewa, obrońcę praw człowieka Emira-Useina Kuku oraz ochroniarza szkoły Inwera Bekirowa. Później do sprawy dołączono Arsena Dżepparowa i Refata Alimowa, których zatrzymano 18 kwietnia 2016 roku. Wadimowi zarzucono art. 205.5 część 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej — udział w działalności organizacji uznanej przez rosyjskie władze za terrorystyczną, a także art. 30 część 1 i art. 278 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej — przygotowanie do siłowego przejęcia władzy. Zarzuty były związane z rzekomym udziałem w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”. Wyrok: 12 listopada 2019 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Wadima Siruka na 12 lat pozbawienia wolności w kolonii o surowym reżimie z ograniczeniem wolności na jeden rok. 25 czerwca 2020 roku Wojskowy Sąd Apelacyjny w miejscowości Własicha w obwodzie moskiewskim pozostawił wyrok bez zmian. 27 maja 2021 roku Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej również odrzucił kasację i utrzymał wyrok w mocy.