Aresztowanie: 17 sierpnia 2021 roku na okupowanym Krymie rosyjskie służby przeprowadziły masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich w Sewastopolu i rejonie bakczysarajskim. Po przeszukaniu aresztowany został Rustem Murasow, aktywista z Sewastopola, wspierający innych Tatarów krymskich prześladowanych z powodów politycznych. W ramach tzw. drugiej grupy sewastopolskiej zatrzymano również Rustema Tajirova, Dżebbara Bekirova, Zawura Abdullajewa i Raifa Fiewziewa.

Wyrok: 31 maja 2023 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy Federacji Rosyjskiej skazał Rustema Murasowa na 12 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Pierwsze cztery lata miał spędzić w więzieniu, a następnie kontynuować karę w kolonii. Sąd orzekł także jeden rok ograniczenia wolności po zwolnieniu.

Murasow został uznany za winnego na podstawie art. 205.5 ust. 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – „udział w działalności organizacji uznanej za terrorystyczną”, a także art. 30 ust. 1 i art. 278 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – rzekome przygotowanie do przejęcia władzy siłą. 20 listopada 2023 roku sąd apelacyjny pozostawił wyrok bez zmian.

Rustem Murasow urodził się 21 lipca 1972 roku w Ferganie, Uzbekistan. Jest Tatar krymski, obywatelem Ukrainy i Rosji. Mieszkał w Sewastopolu. Przed prześladowaniami pracował jako pomocnik kucharza. Był rozwiedziony.

Przed aresztowaniem Murasow aktywnie uczestniczył w życiu społeczności tatarskiej na Krymie. Regularnie uczestniczył w rozprawach sądowych w sprawach politycznych, wspierał rodziny więźniów politycznych i pomagał innym Tatarom krymskim prześladowanym po okupacji Krymu przez Rosję.

Zgodnie z danymi ZMINA, podczas aresztowania w 2021 roku miał już doświadczenie prześladowań: w lutym 2016 roku został zatrzymany, ale później zwolniony.

17 sierpnia 2021 roku służby przyszły z przeszukaniem do jego domu. Po przeszukaniu Murasow został zatrzymany i umieszczony w areszcie. Śledztwo oskarżyło go o rzekomy udział w komórce „Hizb ut-Tahrir”, organizacji uznanej za terrorystyczną przez Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej w 2003 roku. Ukraińscy obrońcy praw człowieka podkreślają, że w Ukrainie ta organizacja nie jest zakazana, a prześladowanie Tatarów krymskich za działalność religijną jest częścią systemowej polityki Rosji na okupowanym półwyspie.

Według materiałów obrońców praw człowieka, oskarżenia w takich sprawach często opierają się na zeznaniach tajnych świadków, materiałach operacyjnych i nagraniach dyskusji religijnych i politycznych. W sprawie Murasowa nie było dowodów na dokonanie przez niego aktu terrorystycznego ani użycie broni.

Po wyroku 31 maja 2023 roku Murasow pozostał w areszcie. W listopadzie tego samego roku sąd apelacyjny potwierdził wyrok. Następnie został przetransportowany do rosyjskich zakładów karnych. W marcu 2024 roku poinformowano o jego przetransportowaniu do Włodzimierza. Później przebywał w T-2 UFSIN Rosji w obwodzie włodzimierskim.

Pod koniec 2025 roku – na początku 2026 roku Murasow został przetransportowany do obwodu saratowskiego. W styczniu 2026 roku został przewieziony do kolonii karnej nr 4 w mieście Pugaczow, gdzie natychmiast umieszczono go w izolatce. Według raportu KRC z 2 marca 2026 roku, przebywał ponad 45 dni w pojedynczej celi, przez co stracił około 10 kilogramów – jego waga zmniejszyła się z około 72 do 62 kg. Skarżył się również na podwyższone ciśnienie krwi, bóle głowy i niewłaściwą opiekę medyczną.

W maju 2026 roku KRC poinformował, że Murasow przebywa w WIK-4 w Pugaczowie i nadal ma problemy zdrowotne. W sierpniu 2026 roku obrońcy praw człowieka poinformowali o dalszym pogorszeniu jego stanu: mężczyzna drastycznie schudł, „prześwitują mu żebra”, a także cierpi na silną nadciśnienie. Według KRC administracja kolonii nie zapewnia mu niezbędnych leków i nadal przetrzymuje w warunkach BUR – baraku o zaostrzonym rygorze.

Na dzień 7 września 2026 roku Rustem Murasow pozostaje nielegalnie pozbawiony wolności w Rosji. Ostatnie publiczne raporty obrońców praw człowieka wskazują na krytyczne pogorszenie jego stanu fizycznego i brak odpowiedniej pomocy medycznej.

Informacje pochodzą z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, Stowarzyszenie Krewnych Więźniów Politycznych Kremla, Ukrinform, Suspilne Krym.

Zdjęcie: Stowarzyszenie Krewnych Więźniów Politycznych.

Data aktualizacji: 07.09.2026 r.