Yunusov Taliat
- Status
- Zwolniony/a
- Płeć
- Mężczyzna
- Zatrzymanie
- Zwolniony/a
Zatrzymanie: 11 marca 2015 roku funkcjonariusze rosyjskich służb zatrzymali Taliata Yunusova w miejscowości Jastrubiwka, rejon krasnogwardyjski, Krym. Według jego ojca, Asana Yunusova, około siódmej rano do domu wtargnęli uzbrojeni ludzie w maskach, którzy przeprowadzili rewizję i poinformowali jedynie, że kamery rzekomo zarejestrowały udział Taliata w wydarzeniach z 26 lutego 2014 roku oraz że jest podejrzany o spowodowanie obrażeń ciała jednemu z uczestników wiecu. Został przewieziony do Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej, po czym sąd zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu.
Taliat Yunusov został oskarżony na podstawie art. 212 ust. 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej („udział w zamieszkach”). Następnie, za radą adwokata Dżemila Temiszewa, zawarł ugodę z prokuraturą i przyznał się do winy pod warunkiem, że jego zeznania nie będą używane jako dowód w sprawach innych oskarżonych. Podobną ugodę zawarł inny uczestnik sprawy, operator kanału ATR Eskender Nebijew. Obrońcy praw człowieka podkreślali, że decyzja ta była wymuszona i miała na celu uniknięcie długotrwałego pozbawienia wolności.
Wyrok: 28 grudnia 2015 roku kontrolowany przez Rosję Sąd Rejonowy w Kijowie w Symferopolu uznał Taliata Yunusova za winnego udziału w zamieszkach i skazał go na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu. Sąd zatwierdził ugodę zawartą z prokuraturą, dlatego sprawa była rozpatrywana w trybie szczególnym.
Biografia
Zatrzymanie: 11 marca 2015 roku funkcjonariusze rosyjskich służb zatrzymali Taliata Yunusova w miejscowości Jastrubiwka, rejon krasnogwardyjski, Krym. Według jego ojca, Asana Yunusova, około siódmej rano do domu wtargnęli uzbrojeni ludzie w maskach, którzy przeprowadzili rewizję i poinformowali jedynie, że kamery rzekomo zarejestrowały udział Taliata w wydarzeniach z 26 lutego 2014 roku oraz że jest podejrzany o spowodowanie obrażeń ciała jednemu z uczestników wiecu. Został przewieziony do Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej, po czym sąd zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu.
Taliat Yunusov został oskarżony na podstawie art. 212 ust. 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej („udział w zamieszkach”). Następnie, za radą adwokata Dżemila Temiszewa, zawarł ugodę z prokuraturą i przyznał się do winy pod warunkiem, że jego zeznania nie będą używane jako dowód w sprawach innych oskarżonych. Podobną ugodę zawarł inny uczestnik sprawy, operator kanału ATR Eskender Nebijew. Obrońcy praw człowieka podkreślali, że decyzja ta była wymuszona i miała na celu uniknięcie długotrwałego pozbawienia wolności.
Wyrok: 28 grudnia 2015 roku kontrolowany przez Rosję Sąd Rejonowy w Kijowie w Symferopolu uznał Taliata Yunusova za winnego udziału w zamieszkach i skazał go na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu. Sąd zatwierdził ugodę zawartą z prokuraturą, dlatego sprawa była rozpatrywana w trybie szczególnym.
Taliat Yunusov to krymskotatarski aktywista, jeden z uczestników tzw. „sprawy 26 lutego”, którą Rosja wszczęła po okupacji Krymu wobec uczestników wiecu popierającego integralność terytorialną Ukrainy, który odbył się 26 lutego 2014 roku przed budynkiem Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Krymu w Symferopolu. Podczas tego wiecu zwolennicy jedności Ukrainy, wśród których przeważali Tatarzy krymscy, sprzeciwili się prorosyjskim siłom i uniemożliwili przyjęcie przez parlament krymski decyzji o poparciu okupacji półwyspu.
Obrońcy praw człowieka podkreślają, że ściganie karne uczestników tych wydarzeń było jednym z pierwszych politycznie motywowanych procesów po okupacji Krymu. Organizacje praw człowieka uważają sprawę Taliata Yunusova za politycznie motywowane prześladowanie. Zwracają uwagę, że Rosja zastosowała własne prawo karne do wydarzeń, które miały miejsce jeszcze przed objęciem faktycznej kontroli nad Krymem, co jest sprzeczne z zasadami prawa międzynarodowego. Ponadto, do odpowiedzialności pociągnięto wyłącznie uczestników proukraińskiego wiecu, podczas gdy prorosyjscy uczestnicy tych samych wydarzeń nie zostali ścigani.
Wykorzystane źródła: Krymskotatarskie Centrum Zasobów, Ukraińska Prawda, Radio Swoboda / Krym.Realia, Ukrinform.
Data aktualizacji: 09.07.2026.