Zatrzymanie: We wrześniu 2024 roku w okupowanym Sewastopolu funkcjonariusze FSB Rosji zatrzymali 66-letnią miejscową mieszkankę Ninę Timoszenko. Po zatrzymaniu umieszczono ją w areszcie śledczym i wszczęto postępowanie karne na podstawie art. 275 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej «zdrada stanu». Dokładny dzień zatrzymania nie jest podany w dostępnych źródłach praw człowieka.

Wyrok: 21 marca 2025 roku okupacyjny Sewastopolski Sąd Miejski uznał Ninę Timoszenko za winną na podstawie art. 275 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej i skazał ją na 16 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym reżimie, grzywnę w wysokości 200 tysięcy rubli oraz 1 rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. 13 maja 2025 roku Trzeci Sąd Apelacyjny Ogólnej Jurysdykcji pozostawił wyrok bez zmian. 24 lutego 2026 roku Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej również utrzymał wyrok w mocy. Tym samym decyzja weszła w życie.

Nina Iwanowna Timoszenko urodziła się 13 kwietnia 1958 roku w obwodzie zakarpackim Ukrainy. Większość życia spędziła w Sewastopolu. W momencie zatrzymania miała 66 lat, była emerytką.

Po okupacji Krymu w 2014 roku Timoszenko pozostała w Sewastopolu.

Przed zatrzymaniem mieszkała w Sewastopolu i była emerytką.

Według rosyjskiego śledztwa, we wrześniu 2022 roku Timoszenko rzekomo zwróciła się na «gorącą linię» Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy i zaoferowała pomoc. Strona rosyjska twierdziła, że później, w październiku – listopadzie 2023 roku, za pośrednictwem komunikatora przekazywała przedstawicielowi ukraińskiej służby specjalnej informacje o obiektach wojskowych Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej, a także zdjęcia i nagrania wideo okrętów Floty Czarnomorskiej. Te twierdzenia są stanowiskiem rosyjskiego oskarżenia.

We wrześniu 2024 roku Timoszenko została zatrzymana przez funkcjonariuszy FSB Federacji Rosyjskiej w Sewastopolu. Postawiono jej zarzuty na podstawie artykułu o «zdradę stanu». Po zatrzymaniu umieszczono ją w areszcie śledczym. Dalsze postępowanie sądowe odbywało się w trybie zamkniętym.

24 stycznia 2025 roku sprawa karna przeciwko Timoszenko trafiła do okupacyjnego Sewastopolskiego Sądu Miejskiego. Sprawę rozpatrywał sędzia Igor Kożewnikow. Według «Krymskiego procesu», ten sędzia wcześniej wydawał wyroki w innych politycznie wrażliwych sprawach dotyczących mieszkańców okupowanego Krymu.

21 marca 2025 roku Timoszenko została skazana na 16 lat pozbawienia wolności. Oprócz głównej kary, sąd nałożył grzywnę w wysokości 200 tysięcy rubli oraz jeden rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. To jeden z najdłuższych wyroków, jakie otrzymały kobiety z okupowanych terytoriów Ukrainy za podobne oskarżenia.

13 maja 2025 roku Trzeci Sąd Apelacyjny Ogólnej Jurysdykcji w Soczi pozostawił wyrok bez zmian.

24 lutego 2026 roku Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej odmówił uwzględnienia kasacji i utrzymał wyrok w mocy. Według «Krymskiego procesu», rozpatrywanie sprawy było szeroko relacjonowane w rosyjskich mediach, przy czym stanowisko samej skazanej lub jej obrony praktycznie nie było przedstawiane.

Obrońcy praw człowieka również podkreślają nielegalność stosowania rosyjskiego ustawodawstwa na okupowanym terytorium Krymu oraz systematyczne używanie oskarżeń o «zdradę stanu» do prześladowania mieszkańców półwyspu.

Na dzień 13 września 2026 roku ostatnim potwierdzonym miejscem przetrzymywania Niny Timoszenko jest FKU IK-28 UFSIN Rosji w obwodzie wołgogradzkim, w mieście Leninsk.

Wykorzystano informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Krymski Tatarski Ośrodek Zasobów, Suspilne Krym.

Data aktualizacji: 13.09.2026.