Zatrzymanie: 27 marca 2019 roku w okupowanym Krymie rosyjskie służby przeprowadziły masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich w Kamjance, Strogonówce i Białym w rejonie symferopolskim. Rustem Seithalilov był jednym z zatrzymanych w ramach tzw. drugiej symferopolskiej grupy w sprawie „Hizb ut-Tahrir”. Po zatrzymaniu został umieszczony w areszcie. Rosyjskie śledztwo oskarżyło Seithalilova na podstawie art. 205.5 ust. 2 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej — „udział w działalności organizacji uznanej za terrorystyczną”. Później do oskarżenia dodano art. 30 ust. 1 i art. 278 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej — rzekome przygotowanie do siłowego przejęcia władzy.

Wyrok: 18 marca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Rustema Seithalilova na 14 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 5 lat miał spędzić w więzieniu, a następnie odbywać karę w kolonii o zaostrzonym rygorze. Sąd nałożył również 1 rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. 7 lipca 2023 roku Wojskowy Sąd Apelacyjny w Moskwie utrzymał wyrok w mocy.

Rustem Narimanowicz Seithalilov urodził się 18 stycznia 1984 roku w mieście Karszi w obwodzie kaszkadaryjskim w Uzbekistanie. Jego rodzina została deportowana z Krymu w 1944 roku.

W 1990 roku rodzina wróciła na Krym i osiedliła się w wiosce Stowpowe w rejonie dżankoiskim. W tym samym roku Rustem rozpoczął naukę w pierwszej klasie. Później rodzina przeprowadziła się do Symferopola.

W 2001 roku Rustem rozpoczął studia na Krymskim Uniwersytecie Inżynieryjno-Pedagogicznym w Symferopolu. W 2006 roku ukończył studia na kierunku „Nauczanie zawodowe”, zdobywając kwalifikacje inżyniera-pedagoga.

Po studiach pracował w różnych branżach. Samodzielnie nauczył się produkcji i montażu mebli, wykonywał meble na zamówienie, pracował w budownictwie. Zajmował się również hydrauliką i instalacjami elektrycznymi. Przed zatrzymaniem pracował w tych dziedzinach.

Rustem Seithalilov był żonaty, wychowywał troje dzieci. Równolegle z pracą aktywnie angażował się w życie społeczne i religijne społeczności tatarskiej na Krymie.

Był aktywistą ruchu „Krymska Solidarność”, wspierał rodziny krymskich więźniów politycznych, uczestniczył w posiedzeniach sądowych, pomagał w zbieraniu i przekazywaniu paczek więźniom oraz uczestniczył w organizacji wydarzeń religijnych.

27 marca 2019 roku Rustem Seithalilov został zatrzymany po masowych przeszukaniach w domach Tatarów krymskich. Jego sprawa stała się częścią prześladowania aktywistów tzw. drugiej symferopolskiej grupy w sprawie „Hizb ut-Tahrir”.

Obrońcy praw człowieka podkreślają, że w sprawach Tatarów krymskich, oskarżanych o związki z „Hizb ut-Tahrir”, chodzi o kryminalizację działalności religijnej. Według materiałów sprawy, oskarżeni nie posiadali broni ani materiałów wybuchowych, nie planowali aktów terrorystycznych i nie nawoływali do działań zbrojnych.

18 marca 2022 roku Rustem Seithalilov został skazany na 14 lat pozbawienia wolności.

Po wydaniu wyroku był przetrzymywany w areszcie śledczym w Nowoczerkasku. 26 sierpnia 2023 roku został przetransportowany do więzienia nr 1 w mieście Dimitrowgrad w obwodzie uljanowskim.

24 września 2024 roku Seithalilov został wywieziony z zakładu w obwodzie uljanowskim. Początkowo jego miejsce pobytu było nieznane. Później okazało się, że transport odbywał się przez Kazań i inne miasta, a ostatecznym miejscem przeznaczenia była kolonia karna w Pietrozawodsku.

W styczniu 2025 roku Rustem Seithalilov obchodził swoje 41. urodziny w kolonii karnej nr 9 w Pietrozawodsku. Jego matka po raz pierwszy od sześciu lat mogła osobiście zobaczyć syna.

Podczas pobytu w kolonii jego stan zdrowia się pogorszył. Skarżył się na przewlekłe bóle głowy i problemy z kręgosłupem. Według żony, przepisany pięciodniowy kurs zastrzyków nie przyniósł oczekiwanych rezultatów.

Zgłaszano również ograniczenia w możliwości praktykowania religii: skonfiskowano mu Koran, a administracja kolonii nie pozwalała na poranne modlitwy.

Na dzień 10 września 2026 roku ostatnie potwierdzone źródłami miejsce przetrzymywania Rustema Seithalilova to kolonia karna nr 9 w Pietrozawodsku, Republika Karelia, Federacja Rosyjska.

Informacje wykorzystane z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, Stowarzyszenie Krewnych Więźniów Politycznych Kremla, KrymSOS, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Suspilne Krym, Ukrinform.

Zdjęcie: ZMINA.

Data aktualizacji: 10.09.2026 r.