Zatrzymanie: 11 października 2017 roku w okupowanym Bachczysaraju rosyjskie siły bezpieczeństwa zatrzymały krymskotatarskiego aktywistę i dziennikarza obywatelskiego Seirana Salijewa. W ramach tzw. „drugiej bachczysarajskiej sprawy Hizb ut-Tahrir” zatrzymano również pięciu innych krymskich Tatarów: Timura Ibragimowa, Marlena Asanowa, Memeta Bielialowa, Serwera Zekirjajewa i Ernesta Ametowa. Przed tym Salijew był już pod presją sił okupacyjnych. 26 stycznia 2017 roku w jego domu przeprowadzono pierwsze przeszukanie, a następnie kolejne. W 2016 roku został ukarany grzywną za udział w publicznej akcji, którą siły okupacyjne uznały za nielegalne zgromadzenie.

Strona rosyjska oskarżyła Salijewa o rzekomy udział w działalności „organizacji terrorystycznej”, przygotowanie do siłowego przejęcia władzy oraz publiczne nawoływanie do działalności terrorystycznej, powołując się na jego rzekomy udział w „Hizb ut-Tahrir”. Ukraińscy i międzynarodowi obrońcy praw człowieka uważają to za politycznie motywowane prześladowanie za przekonania religijne i działalność obywatelską.

Wyrok: 16 września 2020 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy Federacji Rosyjskiej w Rostowie nad Donem skazał Seirana Salijewa na 16 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Uznano go za winnego z art. 205.5 cz. 2, art. 30 cz. 1 oraz art. 278, a także art. 205.2 cz. 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej.

14 marca 2021 roku Wojskowy Sąd Apelacyjny we Własysie częściowo uwzględnił skargę obrony i zmniejszył karę Salijewowi o rok — do 15 lat pozbawienia wolności. Jedno z oskarżeń zostało wycofane.

Seiran Alimowicz Salijew urodził się 4 listopada 1985 roku w mieście Abinsk w Kraju Krasnodarskim w Rosji. W 1992 roku wraz z rodziną przeniósł się na Krym. Rodzina osiedliła się w wiosce Chołmiwka w rejonie bachczysarajskim.

Po ukończeniu szkoły w 2003 roku Salijew rozpoczął naukę w Wyższej Szkole w Symferopolu na kierunku „operator komputerowy”. Następnie zdobywał wykształcenie w zakresie filologii języka tureckiego i krymskotatarskiego.

W 2007 roku Seiran Salijew ożenił się i przeprowadził do Bachczysaraju. Wraz z żoną Mumine wychowywał czworo dzieci. W okresie letnim pracował jako przewodnik turystyczny, prowadził wycieczki po Bachczysaraju, opowiadał dzieciom o historii Krymu i uczył ich języka arabskiego.

Salijew aktywnie uprawiał sport, w tym krymskotatarską narodową walkę kuriesz. Był sędzią na turniejach świątecznych z kuriesz. Organizował również muzułmańskie święta, pomagał zbierać fundusze dla ciężko chorych dzieci i rodzin w trudnej sytuacji materialnej.

Po okupacji Krymu Salijew zaczął dokumentować i relacjonować prześladowania krymskich Tatarów. Był dziennikarzem obywatelskim, uczestniczył w rozprawach sądowych dotyczących krymskich Tatarów, informował o przeszukaniach i aresztowaniach oraz nawoływał do wspierania rodzin prześladowanych.

To właśnie dziennikarstwo obywatelskie i aktywne wsparcie dla prześladowanych krymskich Tatarów stały się częścią kontekstu jego prześladowania. Władze rosyjskie powiązały jego działalność z „Hizb ut-Tahrir”, choć organizacje praw człowieka podkreślają, że na okupowanym Krymie rosyjskie prawo antyterrorystyczne jest wykorzystywane do prześladowania muzułmanów za pokojową działalność religijną i obywatelską.

Po zatrzymaniu 11 października 2017 roku Salijew przez około trzy lata przebywał w areszcie śledczym do momentu wydania wyroku. Proces sądowy w jego sprawie trwał ponad 45 posiedzeń. 16 września 2020 roku został skazany na 16 lat kolonii o zaostrzonym rygorze, a w marcu 2021 roku wyrok skrócono do 15 lat.

Po przetransportowaniu do Rosji Salijew odbywał karę w placówkach w obwodzie tulskim. W kolonii wielokrotnie umieszczano go w izolatce. Według informacji ZMINA, od listopada 2024 roku po przeniesieniu na surowe warunki niemal bez przerwy przebywał w izolatce. Informowano również o pogorszeniu jego zdrowia, w tym problemach ze wzrokiem oraz braku świeżego powietrza i światła słonecznego.

W 2026 roku presja na Salijewa trwała. Po przetransportowaniu do kolonii karnej nr 1 w obwodzie tulskim administracja placówki skonfiskowała mu Koran. Według żony książka nie została zwrócona mimo posiadania odpowiedniej pieczęci i podpisu imama obwodu tulskiego. Rodzina informowała również o systematycznym umieszczaniu Salijewa w izolatce.

30 marca 2026 roku ZMINA poinformowała, że Seiran Salijew został przetransportowany z kolonii karnej nr 4 w Pławsku do kolonii karnej nr 1 w obwodzie tulskim Federacji Rosyjskiej. Według jego żony, kolonia nr 1 funkcjonuje jako tzw. „czerwona strefa”, gdzie więźniowie mogą być narażeni na działanie toksycznych oparów z powodu problemów z kanalizacją.

Na dzień 9 września 2026 roku Seiran Salijew nadal odbywa nielegalną karę w kolonii karnej nr 1 w obwodzie tulskim Federacji Rosyjskiej. W marcu 2026 roku obrońcy praw człowieka poinformowali również o ustaleniu 26 osób zaangażowanych w jego prześladowanie na okupowanym Krymie.

Wykorzystana informacja z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, KrymSOS, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Służba Krym, Ukraińska Prawda, Związek Krewnych Więźniów Politycznych Kremla.

Zdjęcie: ZMINA.

Data aktualizacji: 09.09.2026 r.