Aresztowanie: 27 marca 2019 roku podczas masowych przeszukań w domach Tatarów krymskich w dzielnicach Kamjanka i Stroganowka w Symferopolu funkcjonariusze FSB zatrzymali Akima Ekremowicza Bekirova. W tym czasie był aktywnym uczestnikiem inicjatywy społecznej „Krymska solidarność”, pomagał rodzinom więźniów politycznych, zajmował się kwestiami bezpieczeństwa IT, organizował przesyłki do aresztów śledczych i regularnie uczestniczył w rozprawach sądowych. Jeszcze przed aresztowaniem Akim mówił bliskim, że zauważył śledzenie siebie i swojego domu. Rosyjskie śledztwo oskarżyło go o udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”, która jest zakazana w Rosji, ale legalnie działa na Ukrainie i w większości krajów świata. Obrońcy praw człowieka podkreślili, że sprawa ma charakter polityczny i jest częścią systemowych represji wobec Tatarów krymskich.

Wyrok: 18 marca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Akima Bekirova na 14 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 4 lata ma odbyć w więzieniu, resztę w kolonii o zaostrzonym rygorze. Sąd nałożył również rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. 7 lipca 2023 roku apelacyjny sąd wojskowy utrzymał wyrok w mocy. Ukraińskie organizacje praw człowieka stwierdziły, że oskarżenie opierało się na ukrytych nagraniach audio rozmów religijnych, zeznaniach anonimowych świadków oraz ekspertyzach, podczas gdy nie przedstawiono dowodów przygotowywania lub popełnienia jakichkolwiek aktów przemocy.

Akim Ekremowicz Bekirov urodził się 18 października 1988 roku w mieście Fergana (Uzbekistan), gdzie jego rodzina znalazła się po deportacji narodu krymskotatarskiego. W 1992 roku Bekirovowie wrócili na Krym i osiedlili się w rejonie Kurmańskim. W 2006 roku wstąpił do Symferopolskiego Technikum Budownictwa i Technologii Komputerowych na kierunku „informatyka”. Rok później rozpoczął studia na Wydziale Matematyki na Uniwersytecie Taurydzkim im. Wernadskiego. Po 4 latach nauki, z powodów rodzinnych, musiał przerwać studia i podjąć pracę.

Pracował jako budowlaniec na różnych obiektach. W 2017 roku ożenił się, ma dwoje nieletnich dzieci. 7 lutego 2018 roku urodziła się pierwsza córka - Sumaya, 25 sierpnia 2019 roku, już po aresztowaniu Akima, na świat przyszedł syn - Saifullah.

Akim był aktywistą „Krymskiej solidarności”, zajmował się kwestiami bezpieczeństwa IT, pomagał z przesyłkami do aresztów śledczych, uczestniczył w procesach sądowych. Przed aresztowaniem zauważył śledzenie siebie oraz swojego domu.

Po okupacji Krymu Akim aktywnie zaangażował się w działalność „Krymskiej solidarności”. Pomagał rodzinom więźniów politycznych, zajmował się wsparciem IT dla inicjatywy społecznej, uczestniczył w procesach sądowych o podłożu politycznym i organizował przesyłki dla więźniów. Był dobrze znany wśród krymskich aktywistów jako osoba zawsze gotowa do pomocy. To właśnie z powodu tej działalności społecznej, zdaniem obrońców praw człowieka, znalazł się pod szczególną uwagą rosyjskich służb.

27 marca 2019 roku po przeszukaniu Akima Bekirova zatrzymano i przewieziono do aresztu śledczego. Jego sprawa stała się częścią tzw. „drugiej sprawy symferopolskiej „Hizb ut-Tahrir””, w ramach której jednocześnie ścigano ponad dwudziestu Tatarów krymskich. Jak w większości podobnych spraw, oskarżenie opierało się na ukrytych nagraniach audio rozmów religijnych, ekspertyzach językowych i zeznaniach tajnych świadków. Żadnych dowodów przygotowywania lub popełnienia aktów przemocy nie przedstawiono.

Podczas procesu obrona wielokrotnie podkreślała, że materiały sprawy nie potwierdzają udziału Akima w jakiejkolwiek działalności terrorystycznej. Obrońcy praw człowieka również zwracali uwagę, że władze rosyjskie używają spraw „Hizb ut-Tahrir” jako narzędzia prześladowania aktywistów krymskotatarskich i tłumienia życia obywatelskiego na okupowanym półwyspie.

18 marca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Akima Bekirova na 14 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 4 lata ma odbyć w więzieniu, a następnie w kolonii o zaostrzonym rygorze. Ponadto sąd nałożył rok ograniczenia wolności po zwolnieniu. 7 lipca 2023 roku apelacyjny sąd wojskowy utrzymał ten wyrok w mocy.

Po procesie przez pewien czas przebywał w areszcie śledczym nr 1 w Nowoczerkasku w obwodzie rostowskim. Aż 26 sierpnia tego samego roku więźnia politycznego wraz z dwoma innymi Tatarami krymskimi — Rustemem Seitahaliłowem i Asanem Janikowem — przetransportowano do punktu tranzytowego w Wołgogradzie.

Wszyscy trzej więźniowie byli przewożeni w specjalnym wagonie przeznaczonym do transportu więźniów — w trudnych warunkach, bez odpowiedniego dostępu do powietrza i z ograniczonymi możliwościami kontaktu ze światem zewnętrznym.

Już we wrześniu 2023 roku został umieszczony w więzieniu w obwodzie saratowskim w Rosji, ponad 1500 km od Krymu.

W październiku 2024 roku stało się wiadomo, że został przeniesiony do kolonii karnej nr 1 w Cywiłsku, w rosyjskiej republice Czuwaszja. To przemieszczenie częściowo skróciło odległość do Krymu, jednak Akim nadal pozostaje tysiące kilometrów od domu. Adwokaci wielokrotnie zwracali się do rosyjskiej służby wykonania kar z żądaniami przeniesienia więźnia politycznego bliżej miejsca zamieszkania jego rodziny, jednak odpowiedzi były formalne lub całkowicie ignorowane.

Pomimo uwięzienia, Akim utrzymuje kontakt z rodziną poprzez korespondencję. Jego żona regularnie uczestniczy w kampaniach wsparcia dla krymskich więźniów politycznych, a przyjaciele i aktywiści „Krymskiej solidarności” nadal opowiadają o jego sprawie. Dla wielu pozostaje przykładem osoby, która nawet po aresztowaniu nie straciła godności i wiary w sprawiedliwość.

Na dzień 5 lipca 2026 roku Akim Bekirov nadal nielegalnie odbywa karę. Ukraińskie instytucje państwowe i organizacje praw człowieka domagają się jego uwolnienia i postrzegają jego sprawę jako jeden z licznych przykładów politycznie motywowanego prześladowania Tatarów krymskich na okupowanym Krymie.

Wykorzystano informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Krymska solidarność, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, KrymSOS, Zjednoczenie Krewnych Więźniów Politycznych Kremla, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w AR Krym, Radio Swoboda, Ukrinform.

Zdjęcie: Krymska solidarność.

Data aktualizacji: 05.07.2026r.