Zatrzymanie: Elwira została zatrzymana 28 marca 2024 roku w miejscowości Edi-Kuyu (Lenino) na tymczasowo okupowanym Krymie.

Wyrok: nie wydano. Sprawa jest na etapie śledztwa. Według obrońców praw człowieka Elwirze Abliazowej zarzuca się artykuł 275 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej — „zdrada państwowa”.

Elwira Jusupiwna Abliazowa urodziła się 13 sierpnia 1982 roku, jest Tatarką krymską, obywatelką Ukrainy, zamieszkałą w miejscowości Edi-Kuyu (dawna nazwa — Lenino) na wschodzie tymczasowo okupowanego Krymu.

28 marca 2024 roku Elwira Abliazowa zniknęła w miejscowości Edi-Kuyu. W tym samym czasie zniknęły także dwie inne mieszkanki — Łarysa Hajdaj i Tetiana Pawlenko (Symonenko). Według obrońców praw człowieka, kobiety zostały faktycznie uprowadzone, a następnie przez długi czas przetrzymywane bez kontaktu ze światem zewnętrznym i bez publicznej informacji o ich statusie procesowym.

Miejsce pobytu Abliazowej pozostawało nieznane przez około półtora roku. W sierpniu 2025 roku Krymskotatarski Ośrodek Zasobów dowiedział się, że Elwira Abliazowa przebywa w areszcie śledczym nr 2 w Symferopolu. Razem z nią były tam Łarysa Hajdaj i Tetiana Pawlenko (Symonenko). W tym czasie nie było oficjalnych informacji o przyczynach ich zatrzymania ani postawionych zarzutach.

We wrześniu 2025 roku Krymskotatarski Ośrodek Zasobów włączył Elwirę Abliazową do listy krymskotatarskich kobiet nielegalnie przetrzymywanych przez rosyjskie władze okupacyjne. KRC informował, że w tym czasie w rosyjskich aresztach i koloniach przebywało co najmniej 30 kobiet z okupowanego Krymu, w tym cztery Tatarki krymskie — Lera Dżemiłowa, Elwira Abliazowa, Chatidże Bujuchczan i Nijara Ersmambetowa.

W marcu 2026 roku sytuacja wokół sprawy Abliazowej uległa zmianie. Po prawie dwóch latach pełnej izolacji została przeniesiona do bloku kobiecego aresztu śledczego nr 1 w Symferopolu. Jednocześnie stało się wiadome, że rosyjskie władze okupacyjne oficjalnie postawiły jej zarzut „zdrady państwowej”.

Obrońcy praw człowieka określają praktykę długotrwałego przetrzymywania ludzi po wymuszonym zaginięciu w warunkach pełnej izolacji jako systemową praktykę rosyjskich służb w okupowanym Krymie. W przypadku Abliazowej przez prawie dwa lata nie było publicznej informacji o jej miejscu pobytu i statusie procesowym. Międzynarodowe prawo humanitarne uznaje wymuszone zaginięcia za zbrodnię wojenną, a długotrwałe przetrzymywanie osoby bez kontaktu ze światem zewnętrznym może stanowić nieludzkie traktowanie.

Na dzień 2 września 2026 roku, według ostatnich dostępnych danych obrońców praw człowieka, Elwira Abliazowa przebywa w areszcie śledczym nr 1 Federalnej Służby Więziennej Rosji na okupowanym Krymie i w Sewastopolu, a jej sprawa pozostaje na etapie śledztwa. Wyroku sądu w otwartych źródłach nie znaleziono.

Wykorzystane informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, KrymSOS, Suspilne Krym, Krym.Realii.

Zdjęcie: Suspilne Krym.

Data aktualizacji: 02.09.2026 r.