Zatrzymanie: 4 marca 2022 roku w okupowanym Krymie rosyjskie służby zatrzymały tatarskiego aktywistę, zastępcę przewodniczącego Chersońskiego Regionalnego Medżlisu Tatarów Krymskich, Nasrullę Seidalijewa. Tego dnia przyjechał na Krym, aby odwiedzić syna mieszkającego we wsi Stroganowka. Seidalijew został zatrzymany w Symferopolu. Następnie wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne na podstawie art. 208 ust. 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – rzekomo za udział w nielegalnej formacji zbrojnej. Rosyjskie śledztwo powiązało sprawę Seidalijewa z tzw. „Krymskotatarskim Batalionem Ochotniczym im. Nomana Czelebidżichana”. Według oskarżenia, miał on rzekomo dostarczać uczestnikom formacji żywność i wykonywać prace gospodarcze.

Wyrok: 30 listopada 2022 roku okupacyjny „sąd” na Krymie skazał Nasrullę Seidalijewa na 9 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze oraz 1 rok nadzoru administracyjnego po zwolnieniu.

Nasrulla Seidalijew urodził się 29 kwietnia 1959 roku. Jest Tatarem krymskim, obywatelem Ukrainy, posiada wyższe wykształcenie, jest żonaty. Od 2016 roku mieszkał głównie we wsi Partyzany w rejonie geniczeskim obwodu chersońskiego, ale często odwiedzał syna w Stroganowce na Krymie.

W różnych okresach Seidalijew pracował jako kierowca i zajmował się gospodarstwem pomocniczym. Był również zastępcą przewodniczącego Chersońskiego Obwodowego Medżlisu Tatarów Krymskich i angażował się w działalność społeczną.

Przed rozpoczęciem pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę Seidalijew mieszkał ponad 50 lat w rejonie geniczeskim obwodu chersońskiego. Po okupacji terytorium nie przyjął rosyjskiego paszportu i pozostał obywatelem Ukrainy.

4 marca 2022 roku, po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji, Seidalijew przyjechał na Krym, aby zobaczyć się z synem. To właśnie podczas tej podróży został zatrzymany w Symferopolu. Był jednym z pierwszych mieszkańców rejonu geniczeskiego, których rosyjskie siły okupacyjne nielegalnie aresztowały po 24 lutego 2022 roku.

Strona rosyjska oskarżyła go o udział w tzw. „Krymskotatarskim Batalionie Ochotniczym im. Nomana Czelebidżichana”. Według śledztwa, Seidalijew rzekomo dostarczał formacji żywność, zajmował się sprzątaniem terenu, przygotowywaniem drewna i innymi pracami gospodarczymi. Projekt praw człowieka „Wsparcie więźniów politycznych. Memoriał” zaznacza, że dowody jego udziału w formacji nie zostały należycie potwierdzone.

30 listopada 2022 roku okupacyjny „sąd” wydał wyrok na Seidalijewa – 9 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze oraz jeden rok nadzoru administracyjnego. Według danych Krymskotatarskiego Centrum Zasobów, oskarżenie w sprawie opierało się głównie na zeznaniach „ukrytych świadków” i wnioskach ekspertów, którzy systematycznie współpracują z rosyjskimi służbami bezpieczeństwa. KRC nazywa sprawę politycznie motywowaną i podkreśla naruszenia prawa międzynarodowego podczas jej rozpatrywania.

Po etapowaniu z okupowanego Krymu Seidalijew znalazł się w zakładzie karnym w Minusinsku w Kraju Krasnojarskim w Rosji. Warunki przetrzymywania negatywnie wpłynęły na jego zdrowie.

W 2024 roku Krymskotatarskie Centrum Zasobów informowało o znacznym pogorszeniu stanu zdrowia Seidalijewa. Stracił około połowy swojej wagi, miał podwyższone ciśnienie krwi, silne obrzęki nóg i ciężką postać choroby żylakowej. Z powodu problemów zdrowotnych i niewłaściwego odżywiania czasami był zmuszony jeść tylko raz dziennie.

W marcu 2025 roku Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w AR Krym informowało, że stan Seidalijewa jest krytyczny. Z powodu zaostrzenia przewlekłych chorób spędził 21 dni w szpitalu w Krasnojarsku, jednak według informacji strony ukraińskiej nie otrzymał odpowiedniego leczenia.

Władze rosyjskie zaczęły również traktować go jako obywatela Uzbekistanu, chociaż Seidalijew jest obywatelem Ukrainy. W dokumentach, które otrzymał w miejscu uwięzienia, wspomniano o możliwej deportacji do Uzbekistanu po zwolnieniu i zakazie wjazdu do Rosji. KRC podkreślało, że Nasrulla urodził się w Uzbekistanie tylko z powodu okoliczności deportacji Tatarów Krymskich, ale nie posiada obywatelstwa tego państwa.

28 sierpnia 2025 roku Seidalijewa etapowano z Minusinska do Republiki Ałtaj. Przez kilka miesięcy rodzina nie wiedziała, gdzie się znajduje. Później okazało się, że z powodu krytycznego pogorszenia zdrowia przez około miesiąc przebywał w szpitalu w Barnaule. Następnie został przewieziony do kolonii karnej nr 1 we wsi Majma w Republice Ałtaj.

W kolonii Seidalijewowi, według informacji KRC, odebrano niezbędne leki, a leki przesyłane przez rodzinę do niego nie docierały. Nie pozwalano mu również korzystać z okularów z metalową oprawą i przez długi czas nie wyprowadzano na spacery.

W styczniu 2026 roku stało się wiadomo, że Rosja wpisała Nasrullę Seidalijewa na swoją listę „ekstremistów i terrorystów”. Jednocześnie KRC poinformowało o jego nielegalnym etapowaniu do WKC nr 1 we wsi Majma.

Na dzień 9 września 2026 roku Nasrulla Seidalijew nadal odbywa nielegalną karę w WKC nr 1 we wsi Majma w Republice Ałtaj. Według informacji KRC i Służby Krym, od dłuższego czasu przebywa w izolatce bez widzeń i paczek od rodziny. Sytuacja zdrowotna pozostaje trudna.

Wykorzystane informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarskie Centrum Zasobów, KrymSOS, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Służba Krym, Rzecznik Praw Obywatelskich Ukrainy.

Zdjęcie: Krymskotatarskie Centrum Zasobów.

Data aktualizacji: 09.09.2026 r.