Zatrzymanie: 16 maja 2014 roku w Symferopolu Ołeksandra Kolczenkę zatrzymali funkcjonariusze FSB Rosji. Według jego słów, znajdował się po prostu w pobliżu budynku, gdzie FSB prowadziło obserwację Sencowa. Po zatrzymaniu był przez kilka godzin przesłuchiwany i bity, ale milczał. Przez dziewięć miesięcy zabraniano mu spotkań z ukraińskimi konsulami, powołując się na „rosyjskie obywatelstwo”. Ostatecznie nawet Prokuratura Generalna Rosji w odpowiedzi na zapytanie poselskie uznała Kolczenkę za obywatela Ukrainy. 23 maja został przewieziony do Moskwy. Zarzuty: udział w „grupie terrorystycznej”, podpalenie biur „Jednej Rosji” i „Rosyjskiej Wspólnoty Krymu”, przygotowanie wysadzenia pomnika Lenina i pomnika „Wieczny Ogień”.

Wyrok: 25 sierpnia 2015 roku Północnokaukaski Wojskowy Sąd Okręgowy w Rostowie nad Donem skazał Kolczenkę na 10 lat pozbawienia wolności – o dwa lata mniej, niż żądała prokuratura. Razem z Sencowem w sali sądowej zaśpiewał hymn Ukrainy. Odbywał karę w kolonii karnej nr 6 w Kopiejsku w obwodzie czelabińskim. 31 maja 2018 roku ogłosił strajk głodowy na rzecz wsparcia Olega Sencowa. 7 września 2019 roku powrócił na Ukrainę w ramach dużej wymiany w formule 35 na 35, spędziwszy w niewoli ponad 5 lat.

Ołeksandr Ołeksandrowycz Kolczenko urodził się 26 listopada 1989 roku w Symferopolu. Studiował w college'u na kierunku „menedżer turystyki”, równocześnie pracował jako magazynier na poczcie i w drukarni, a także przy wykopaliskach archeologicznych. Rozpoczął studia zaoczne na wydziale geograficznym Uniwersytetu Taurydzkiego. Brał udział w akcjach związków studenckich „Studencka Działalność”, w protestach pracowników „Krymtrolejbusu”, organizował akcje pamięci antyfaszystów, uczestniczył w walce przeciwko zabudowie parku Zaliski w Symferopolu. Wśród znajomych znany jako „Tundra”.

Po zwolnieniu Kolczenko otrzymał mieszkanie w Kijowie od „Fundacji Pinczuka”, ukończył wydział geograficzny uniwersytetu i brał udział w protestach przeciwko represjom na Białorusi. Rodzina: żona Nastia, z wykształcenia prawniczka, zajmuje się działalnością na rzecz praw człowieka. Poznali się, gdy po zwolnieniu Kolczenko leżał w szpitalu, a ona przychodziła do niego w sprawach prawnych. „Zakochałem się, ożeniłem się” - opisuje krótko.

Ołeksandr obecnie służy w dywizjonie artyleryjskim 67 brygady. Odznaczony Orderem „Za Odwagę” I stopnia.

Informacje wykorzystane z otwartych źródeł: Hromadske, ZMINA, Radio Swoboda (Krym.Realii), Ukraińska Prawda.

Zdjęcie: ZMINA.

Data aktualizacji: 03.07.2026.