Ibragimov Ernest
- Status
- Więziony/a
- Płeć
- Mężczyzna
- Zatrzymanie
- Więziony/a
Zatrzymanie: 17 lutego 2021 roku, rejon bachczysarajski, tymczasowo okupowany Krym. Władze okupowanego przez Rosję Krymu zatrzymały Ibragimova, wśród innych, po przeszukaniu ich domów. Tego samego dnia w sądzie rejonowym w Symferopolu został aresztowany na 2 miesiące. Ernestowi zarzucono udział w działalności organizacji uznanej za terrorystyczną zgodnie z prawem Rosji (art. 205.5, część 2). Po kilku miesiącach został przewieziony z Krymu do aresztu śledczego w Rostowie nad Donem na czas procesu sądowego.
Wyrok: 7 lipca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Ernesta Ibragimova na 13 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 3 lata ma odbyć w więzieniu, resztę kary w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po zwolnieniu nałożono na niego 1 rok ograniczenia wolności.

Biografia
Zatrzymanie: 17 lutego 2021 roku, rejon bachczysarajski, tymczasowo okupowany Krym. Władze okupowanego przez Rosję Krymu zatrzymały Ibragimova, wśród innych, po przeszukaniu ich domów. Tego samego dnia w sądzie rejonowym w Symferopolu został aresztowany na 2 miesiące. Ernestowi zarzucono udział w działalności organizacji uznanej za terrorystyczną zgodnie z prawem Rosji (art. 205.5, część 2). Po kilku miesiącach został przewieziony z Krymu do aresztu śledczego w Rostowie nad Donem na czas procesu sądowego.
Wyrok: 7 lipca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Ernesta Ibragimova na 13 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 3 lata ma odbyć w więzieniu, resztę kary w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po zwolnieniu nałożono na niego 1 rok ograniczenia wolności. Władze rosyjskie oskarżyły go o udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”, uznanej w Rosji za terrorystyczną, choć w Ukrainie i większości krajów demokratycznych nie jest zakazana. 13 września 2024 roku sąd kasacyjny w Rosji utrzymał wyrok w mocy.
Ernest Iljasowicz Ibragimov urodził się 25 stycznia 1980 roku w Uzbekistanie. Jak wielu Tatarów krymskich jego pokolenia, urodził się daleko od historycznej ojczyzny z powodu deportacji narodu krymskotatarskiego w 1944 roku. Po powrocie rodziny na Krym osiedlił się w rejonie bachczysarajskim.
Przed aresztowaniem Ernest pracował jako przedsiębiorca. Przez długi czas był kucharzem w znanej krymskotatarskiej kawiarni „Salaczyk” w Bachczysaraju. Koledzy i znajomi opisywali go jako spokojną, pracowitą i odpowiedzialną osobę, cieszącą się szacunkiem wśród mieszkańców. Jest żonaty.
Po okupacji Krymu przez Federację Rosyjską Ernest Ibragimov zaczął aktywnie wspierać rodziny więźniów politycznych. Po aresztowaniu właściciela kawiarni Marlena Asanova zaangażował się w działalność społeczną w ramach inicjatyw „Solidarność Krymska” i „Dzieciństwo Krymskie”. Pomagał rodzinom więźniów politycznych, uczestniczył w wydarzeniach charytatywnych dla dzieci, odwiedzał rozprawy sądowe i wspierał rodaków, którzy doświadczali prześladowań. To właśnie tę działalność społeczną obrońcy praw człowieka uważają za jedną z przyczyn jego dalszego ścigania karnego.
17 lutego 2021 roku funkcjonariusze FSB Rosji przeprowadzili masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich w rejonie bachczysarajskim. Po przeszukaniu Ernest Ibragimov został zatrzymany wraz z innymi krymskotatarskimi aktywistami. Wszystkich połączono w nową sprawę „Hizb ut-Tahrir”. Rosyjskie śledztwo twierdziło, że mężczyźni rzekomo uczestniczyli w działalności islamskiej organizacji, którą Rosja uważa za terrorystyczną.
Następnego dnia kontrolowany przez Rosję sąd rejonowy w Symferopolu zastosował wobec Ernesta Ibragimova środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Następnie został przetransportowany do aresztu śledczego, a po zakończeniu śledztwa do Rostowa nad Donem, gdzie sprawę rozpatrywał Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy.
Według organizacji praw człowieka głównymi dowodami oskarżenia były ukryte nagrania audio rozmów religijnych, opinie ekspertów i zeznania utajnionych świadków. Strona oskarżenia nie przedstawiła żadnych dowodów na przygotowanie lub dokonanie aktów terrorystycznych ani działań przemocowych. Ukraińscy i międzynarodowi obrońcy praw człowieka wielokrotnie podkreślali, że sprawa ma charakter polityczny i jest częścią systemowych represji wobec Tatarów krymskich.
Podczas procesu sądowego Ernest Ibragimov nie przyznał się do winy. W swoim ostatnim słowie nazwał prześladowania Tatarów krymskich przejawem wielowiekowej islamofobii, podkreślając, że jest sądzony nie za przestępstwo, ale za przekonania religijne, postawę obywatelską i przynależność do narodu krymskotatarskiego. Podkreślił również, że nigdy nie nawoływał do przemocy ani nie zajmował się działalnością terrorystyczną.
7 lipca 2022 roku sąd uznał Ernesta Ibragimova za winnego i wymierzył karę 13 lat pozbawienia wolności. W czerwcu 2022 roku sąd apelacyjny wojskowy pozostawił go w areszcie, a we wrześniu 2024 roku instancja kasacyjna ostatecznie potwierdziła wyrok.
Po uprawomocnieniu się wyroku Ernest został przetransportowany do więzienia nr 1 w Saratowie, a pod koniec 2024 roku przeniesiony do kolonii karnej nr 5 w mieście Nowotroick w obwodzie orenburskim. Pomimo oddalenia miejsca uwięzienia, rodzinie udało się odwiedzić go w 2025 roku. Według relacji bliskich, trzyma się dzielnie, wspiera innych ukraińskich więźniów politycznych i nie traci wiary w powrót do domu.
Ukraińskie organy państwowe i międzynarodowe organizacje praw człowieka traktują sprawę Ernesta Ibragimova jako przykład politycznie motywowanego prześladowania Tatarów krymskich na tymczasowo okupowanym półwyspie. Jego nazwisko regularnie pojawia się na listach ukraińskich więźniów politycznych Kremla oraz w międzynarodowych kampaniach na rzecz ochrony wolności sumienia i praw człowieka.
Wykorzystano informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Solidarność Krymska, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, USCIRF (Komisja USA ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej)
Zdjęcie: Zjednoczenie krewnych więźniów politycznych Kremla.
Data aktualizacji: 12.07.2026.