Aresztowanie: 17 lutego 2021 roku, rejon Bachczysaraj, tymczasowo okupowany Krym. Władze okupowanego przez Rosję Krymu zatrzymały Ibragimova, wśród innych, po przeszukaniu ich domów. Tego samego dnia w rejonowym sądzie kijowskim w Symferopolu został aresztowany na 2 miesiące. Ernestowi zarzucono udział w działalności organizacji uznanej za terrorystyczną zgodnie z prawem Rosji (art. 205.5, część 2). Po kilku miesiącach został przewieziony z Krymu do aresztu śledczego w Rostowie nad Donem na czas procesu.

Wyrok: 7 lipca 2022 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy Federacji Rosyjskiej w Rostowie nad Donem skazał Ernesta Ibragimova na 13 lat pozbawienia wolności. Pierwsze 3 lata ma odbyć w więzieniu, resztę kary w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po zwolnieniu nałożono na niego 1 rok ograniczenia wolności. Władze rosyjskie oskarżyły go o udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”, uznanej w Rosji za terrorystyczną, choć na Ukrainie i w większości krajów demokratycznych nie jest zakazana. 13 września 2024 roku sąd kasacyjny w Rosji utrzymał wyrok w mocy.

Ernest Iljasowicz Ibragimov urodził się 25 stycznia 1980 roku w Uzbekistanie. Jak wielu Tatarów krymskich jego pokolenia, urodził się daleko od historycznej ojczyzny z powodu deportacji Tatarów krymskich w 1944 roku. Po powrocie rodziny na Krym osiedlił się w rejonie Bachczysaraj.

Przed aresztowaniem Ernest pracował jako przedsiębiorca. Przez długi czas był kucharzem w znanej krymskotatarskiej kawiarni „Salaczyk” w Bachczysaraju. Koledzy i znajomi opisywali go jako spokojnego, pracowitego i odpowiedzialnego człowieka, cieszącego się szacunkiem wśród mieszkańców. Jest żonaty.

Po okupacji Krymu przez Federację Rosyjską Ernest Ibragimov zaczął aktywnie wspierać rodziny więźniów politycznych. Po aresztowaniu właściciela kawiarni Marlena Asanova zaangażował się w działalność społeczną w ramach inicjatyw „Solidarność Krymska” i „Dzieciństwo Krymskie”. Pomagał rodzinom więźniów politycznych, brał udział w akcjach charytatywnych dla dzieci, uczestniczył w rozprawach sądowych i wspierał rodaków poddawanych represjom. To właśnie tę działalność społeczną obrońcy praw człowieka uważają za jedną z przyczyn jego dalszego prześladowania karnego.

17 lutego 2021 roku funkcjonariusze FSB Rosji przeprowadzili masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich w rejonie Bachczysaraj. Po przeszukaniu Ernest Ibragimov został zatrzymany wraz z innymi aktywistami krymskotatarskimi. Wszystkich połączono w nową sprawę „Hizb ut-Tahrir”. Rosyjskie śledztwo twierdziło, że mężczyźni rzekomo uczestniczyli w działalności organizacji islamskiej, którą Rosja uznaje za terrorystyczną.

Następnego dnia kontrolowany przez Rosję rejonowy sąd kijowski w Symferopolu zastosował wobec Ernesta Ibragimova środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztu. Następnie został przetransportowany do aresztu śledczego, a po zakończeniu śledztwa do Rostowa nad Donem, gdzie sprawę rozpatrywał Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy.

Według organizacji praw człowieka głównymi dowodami oskarżenia były ukryte nagrania audio rozmów religijnych, opinie ekspertów oraz zeznania tajnych świadków. Strona oskarżenia nie przedstawiła żadnych dowodów przygotowania lub popełnienia aktów terrorystycznych ani działań z użyciem przemocy. Ukraińscy i międzynarodowi obrońcy praw człowieka wielokrotnie twierdzili, że sprawa ma charakter polityczny i jest częścią systemowych represji wobec Tatarów krymskich.

Podczas procesu Ernest Ibragimov nie przyznał się do winy. W swoim ostatnim słowie nazwał prześladowanie Tatarów krymskich przejawem wielowiekowej islamofobii, podkreślając, że jest sądzony nie za przestępstwo, lecz za przekonania religijne, postawę obywatelską i przynależność do narodu krymskotatarskiego. Podkreślił również, że nigdy nie nawoływał do przemocy ani nie zajmował się działalnością terrorystyczną.

7 lipca 2022 roku sąd uznał Ernesta Ibragimova za winnego i wymierzył karę 13 lat pozbawienia wolności. W czerwcu 2022 roku sąd apelacyjny wojskowy utrzymał go w areszcie, a we wrześniu 2024 roku instancja kasacyjna ostatecznie potwierdziła wyrok.

Po uprawomocnieniu się wyroku Ernest został przewieziony do więzienia nr 1 w Saratowie, a pod koniec 2024 roku przeniesiony do kolonii karnej nr 5 w mieście Nowotroick w obwodzie orenburskim. Pomimo odległego miejsca uwięzienia, rodzinie udało się go odwiedzić w 2025 roku. Według bliskich, trzyma się dzielnie, wspiera innych ukraińskich więźniów politycznych i nie traci wiary w powrót do domu.

Ukraińskie organy państwowe i międzynarodowe organizacje praw człowieka uważają sprawę Ernesta Ibragimova za przykład politycznie motywowanego prześladowania Tatarów krymskich na tymczasowo okupowanym półwyspie. Jego nazwisko regularnie pojawia się na listach ukraińskich więźniów politycznych Kremla oraz w międzynarodowych kampaniach na rzecz ochrony wolności sumienia i praw człowieka.

Wykorzystane informacje z otwartych źródeł: Solidarność Krymska, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, USCIRF (Komisja USA ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej), Profile ukraińskich więźniów politycznych Przedstawicielstwa Prezydenta Ukrainy w AR Krym.

Zdjęcie: Stowarzyszenie Krewnych Więźniów Politycznych Kremla.

Data aktualizacji: 12.07.2026.