Aresztowanie: 11 października 2017 roku funkcjonariusze FSB Federacji Rosyjskiej przeprowadzili przeszukanie w domu krymskotatarskiego dziennikarza Timura Ibrahimova w Bachczysaraju i zatrzymali go w ramach tzw. drugiej grupy bachczysarajskiej „sprawy Hizb ut-Tahrir”. Tego samego dnia zatrzymano także innych krymskotatarskich aktywistów. Władze okupacyjne oskarżyły Ibrahimova o udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”, która jest zakazana w Rosji, ale legalnie działa na Ukrainie i w większości krajów świata.

Wyrok: 16 września 2020 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem skazał Timura Ibrahimova na 17 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Po wyroku apelacje i skargi kasacyjne nie doprowadziły do jego uchylenia. Ukraińskie i międzynarodowe organizacje praw człowieka uznały Ibrahimova za więźnia politycznego.

Timur Izetovich Ibrahimov – krymskotatarski dziennikarz obywatelski, aktywista, ojciec czworga dzieci i jeden z najbardziej znanych współczesnych krymskich więźniów politycznych. Jego historia jest przykładem, jak zwykły człowiek, który chciał pomagać swojej społeczności i mówić prawdę o wydarzeniach na okupowanym Krymie, stał się celem dla rosyjskiego systemu represji. Dziś nazwisko Ibrahimova znajduje się na liście ukraińskich obywateli, których międzynarodowe organizacje praw człowieka uznają za nielegalnie uwięzionych z powodów politycznych.

Timur Ibrahimov urodził się 26 stycznia 1985 roku w mieście Yangiyul w Uzbekistanie. Jego rodzina, podobnie jak tysiące innych krymskotatarskich rodzin, znalazła się tam po deportacji przez władze sowieckie w 1944 roku. Gdy chłopiec miał sześć lat, rodzina wróciła na Krym. W tym samym roku Timur doznał poważnego urazu oka, w wyniku czego stał się osobą niepełnosprawną. Pomimo trudnych okoliczności życiowych nie zaprzestał nauki i osiągnął znaczące sukcesy w edukacji.

W latach 1998–2003 Ibrahimov uczęszczał do gimnazjum z internatem dla uzdolnionych dzieci z pogłębioną nauką języka angielskiego w wiosce Tankowe w rejonie bachczysarajskim. Przyjęcie do tej placówki wymagało pomyślnego przejścia selekcji konkursowej, co świadczyło o jego wysokich zdolnościach. Później zdobył wykształcenie wyższe w zakresie języka angielskiego i ukraińskiego, stając się filologiem i tłumaczem. Równolegle z nauką pracował, a później zaczął zajmować się naprawą i sprzedażą sprzętu komputerowego i telefonicznego.

W 2007 roku Timur otworzył własną działalność w branży IT i telekomunikacyjnej.

W listopadzie 2008 roku Timur poślubił Dilyarę Ibrahimovą. Para wychowywała czworo dzieci – dwóch synów i dwie córki. Rodzina i znajomi wspominają go jako osobę, która poświęcała wiele uwagi działalności charytatywnej i wsparciu potrzebujących. Z powodu wczesnej straty ojca szczególnie współczuł rodzinom, które zostały bez żywiciela, i regularnie pomagał ubogim rodzinom. To poczucie odpowiedzialności przed ludźmi później określiło jego aktywną postawę obywatelską.

Po rosyjskiej okupacji Krymu w 2014 roku Timur zaangażował się w dziennikarstwo obywatelskie. Ibrahimov relacjonował przeszukania, aresztowania, procesy sądowe i naruszenia praw człowieka na okupowanym Krymie. Często przyjeżdżał na miejsca zatrzymań, wspierał rodziny więźniów politycznych i pomagał w rozpowszechnianiu informacji o działaniach władz okupacyjnych. To właśnie z powodu tej aktywności znalazł się w polu widzenia rosyjskich służb specjalnych.

Podczas śledztwa Ibrahimov odmówił przyznania się do winy. Na jednej z rozpraw sądowych nalegał na prawo do korzystania z języka krymskotatarskiego i prosił o zapewnienie tłumacza, jednak sąd odmówił tego żądania. Sam Timur podkreślał, że jest prześladowany nie za przestępstwa, ale z powodu swojej postawy obywatelskiej, działalności dziennikarskiej i przynależności do narodu krymskotatarskiego. Jego sprawa stała się jedną z najbardziej głośnych wśród krymskich prześladowań politycznych.

Po przetransportowaniu do kolonii w obwodzie riazańskim stan zdrowia Ibrahimova znacznie się pogorszył. Z powodu niepełnosprawności wzrokowej potrzebuje stałej opieki medycznej. W latach 2022–2025 rodzina i obrońcy praw człowieka wielokrotnie informowali o problemach zdrowotnych więźnia politycznego. Schudł prawie 27 kilogramów, zdiagnozowano u niego kamicę żółciową, a także zaczął tracić wzrok z powodu konieczności wymiany implantu oka. Żona Dilyara Ibrahimova wielokrotnie oświadczała, że w warunkach kolonii nie otrzymuje odpowiedniej pomocy medycznej. Lekarze uznali konieczność wymiany implantu, jednak zorganizowanie takiego leczenia w miejscu uwięzienia jest niemożliwe.

Pomimo wieloletniego uwięzienia Timur Ibrahimov pozostaje jednym z symboli pokojowego oporu wobec okupacji Krymu. Został włączony do międzynarodowych list prześladowanych dziennikarzy, a Ukraiński PEN i inne organizacje regularnie prowadzą kampanie wsparcia na jego rzecz.

Informacje wykorzystane z otwartych źródeł: Suspilne Krym, KrymSOS, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w AR Krym, ZMINA, PEN Ukraine

Zdjęcie: KrymSOS.

Data aktualizacji: 10.07.2026.