Zatrzymanie: 27 marca 2022 roku, po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji, Rustem wraz z żoną i sześcioletnią córką próbował wyjechać do krewnych w Bachczysaraju. Na rosyjskim posterunku kontrolnym w Czongarze został zatrzymany przez funkcjonariuszy FSB. Po kilku dniach zatrzymania został aresztowany i oskarżony o udział w ochotniczym batalionie imienia Nomana Czelebidżichana, który Rosja uznała za nielegalną formację zbrojną. Według śledztwa, rzekomo zaopatrywał batalion w produkty, sprzęt i zasoby materialne oraz uczestniczył w obywatelskiej blokadzie Krymu. Obrońcy praw człowieka uważają te oskarżenia za motywowane politycznie.

Wyrok: 26 października 2022 roku kontrolowany przez Rosję „Sąd Najwyższy Republiki Krymu” skazał Rustema Gugurika na 8 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Następnie został przetransportowany do kolonii karnej nr 8 w Ułan-Ude (Republika Buriacja, Rosja). Ukraińskie organy państwowe i organizacje praw człowieka uznają go za krymskiego więźnia politycznego i podkreślają, że sprawa jest częścią systemowej kampanii prześladowania Tatarów krymskich i mieszkańców okupowanych terytoriów za pro-ukraińskie stanowisko.

Rustem Seidalievič Gugurik (urodzony 30 listopada 1971 roku) — Tatar krymski, obywatel Ukrainy, mieszkaniec osiedla Nowoaleksiejewka w obwodzie chersońskim. Przed zatrzymaniem pracował jako taksówkarz i pomagał ludziom w podróżach między Ukrainą kontynentalną a okupowanym Krymem. W 2016 roku, wraz z bratem Bekirem Gugurikiem, otrzymał od rosyjskich władz zakaz wjazdu na okupowany Krym.

Rustem Gugurik całe życie mieszkał na południu Ukrainy i zajmował się prywatnym transportem. Po rozpoczęciu okupacji Krymu pozostał obywatelem Ukrainy i zdecydowanie odmówił przyjęcia rosyjskiego paszportu. Według jego żony Wiktorii, po zatrzymaniu mąż był poddawany silnej presji psychologicznej, a rodzina przez długi czas nie wiedziała o jego miejscu pobytu. Obrońcy praw człowieka podkreślają, że sprawa Rustema jest jednym z licznych przykładów kryminalnego prześladowania Tatarów krymskich pod zarzutem przynależności do batalionu imienia Nomana Czelebidżichana.

Podczas pobytu w rosyjskiej kolonii stan zdrowia Rustema znacznie się pogorszył. Cierpi na nadciśnienie, silną duszność, problemy z zębami i choroby uszu. Z powodu braku odpowiedniej opieki medycznej niemal całkowicie stracił słuch na jedno ucho, a drugie również jest zagrożone. Żona więźnia politycznego informuje, że administracja kolonii nie zapewnia mu niezbędnego leczenia, ukrywa wyniki badań medycznych i regularnie wywiera dodatkową presję psychologiczną.

Podczas procesu strona rosyjska twierdziła, że Rustem Gugurik rzekomo zapewniał działalność batalionu imienia Nomana Czelebidżichana i wspierał jego funkcjonowanie. Tymczasem ukraińscy obrońcy praw człowieka podkreślają, że oskarżenie nie zawierało przekonujących dowodów jego udziału w jakichkolwiek działaniach bojowych czy aktach przemocy. Według nich sprawa opiera się na politycznie motywowanym prześladowaniu i jest częścią systemowej kampanii Rosji przeciwko Tatarom krymskim i obywatelom Ukrainy, którzy wspierali obywatelską blokadę Krymu lub zachowali pro-ukraińskie stanowisko.

Szczególne zaniepokojenie budzi stan zdrowia Rustema Gugurika. Według danych Krymskotatarskiego Centrum Zasobów i rodziny, w kolonii nie otrzymuje odpowiedniej opieki medycznej. Z powodu długotrwałego ignorowania problemów ze słuchem, niemal całkowicie stracił słuch na jedno ucho, a drugie również jest zagrożone. Ponadto cierpi na nadciśnienie, choroby zębów i stałą presję psychologiczną. Obrońcy praw człowieka wielokrotnie apelowali do organizacji międzynarodowych o zwrócenie uwagi na warunki jego przetrzymywania.

Sprawę Rustema Gugurika dokumentują Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Krymskotatarskie Centrum Zasobów, Centrum Praw Człowieka ZMINA, Inicjatywa Medialna na rzecz Praw Człowieka (MIPL) i inne ukraińskie organizacje praw człowieka. Uznają jego prześladowanie za naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego i jeden z licznych przypadków represji wobec Tatarów krymskich.

Na dzień 9 lipca 2026 roku Rustem Gugurik nadal nielegalnie odbywa karę w kolonii karnej nr 8 w Ułan-Ude (Republika Buriacja, Rosja). Obrońcy praw człowieka kontynuują kampanię na rzecz jego uwolnienia i podkreślają konieczność pilnego zapewnienia mu wykwalifikowanej opieki medycznej.

Wykorzystane informacje z otwartych źródeł: Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Krymskotatarskie Centrum Zasobów, Centrum Praw Człowieka ZMINA, Inicjatywa Medialna na rzecz Praw Człowieka (MIPL), Centrum Dziennikarskich Śledztw.

Zdjęcie: Krymskotatarskie Centrum Zasobów.

Data aktualizacji: 09.07.2026r.