Zatrzymanie: 9 maja 2014 roku Giennadij Afanasjew został zatrzymany przez funkcjonariuszy FSB Rosji w Symferopolu pod zarzutem udziału w tzw. „grupie dywersyjno-terrorystycznej” wraz z Olegiem Sencowem, Ołeksandrem Kolczenko i Ołeksijem Czernijem. Śledztwo oskarżyło ich o podpalenie budynku „Rosyjskiej Wspólnoty Krymu” 14 kwietnia 2014 roku oraz pomieszczeń lokalnego oddziału partii „Jedna Rosja” w nocy z 17 na 18 kwietnia, a także o przygotowanie wysadzenia pomnika Lenina i pomnika „Wieczny Ogień”.

Wyrok: 24 grudnia 2014 roku Afanasjew został uznany za winnego terroryzmu i skazany na 7 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. 14 czerwca 2016 roku został zwolniony w ramach wymiany osób zatrzymanych między Ukrainą a Rosją, spędziwszy w niewoli 767 dni.

Giennadij Siergiejewicz Afanasjew urodził się 8 listopada 1990 roku w Symferopolu. Po uzyskaniu tytułu magistra prawa na Uniwersytecie Narodowym im. Wernadskiego w Tawrii pracował jako fotograf w amerykańskiej firmie fotograficznej Arteester.

Po aneksji Krymu przez Rosję w 2014 roku Afanasjew aktywnie uczestniczył w pro-ukraińskich akcjach w Symferopolu, otwarcie sprzeciwiał się okupacji i nagrywał filmy wspierające ruch pro-ukraiński. W materiałach FSB figurował jako członek tzw. „grupy Sencowa”, choć on sam i obrońcy praw człowieka zaprzeczali jakiejkolwiek działalności dywersyjnej. Giennadij Afanasjew był kluczowym świadkiem oskarżenia w sprawie przeciwko Olegowi Sencowowi i Ołeksandrowi Kolczenko. Podczas rozprawy 31 lipca 2015 roku oficjalnie wycofał swoje wcześniejsze zeznania, twierdząc, że złożył je pod wpływem brutalnych tortur i presji ze strony rosyjskiego FSB.

W 2018 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka zobowiązał Rosję do wypłaty mu odszkodowania za nieludzkie warunki konwojowania. Po zwolnieniu osiedlił się w Kijowie, ponieważ powrót do rodzinnego Krymu stał się dla niego niemożliwy. Kilka miesięcy spędził w Pradze na rehabilitacji na zaproszenie czeskiej organizacji „Człowiek w potrzebie”.

Po zwolnieniu Afanasjew aktywnie zaangażował się w działalność na rzecz praw człowieka: występował na międzynarodowych forach w obronie krymskich więźniów politycznych, w sierpniu 2016 roku został mianowany specjalnym przedstawicielem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy ds. uwolnienia jeńców. W latach 2016–2018 był autorem wydawnictwa Krym.Realii i napisał książkę „Podnieść się po upadku”.

Z początkiem pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę 24 lutego 2022 roku Giennadij Afanasjew dobrowolnie wstąpił do 130. batalionu Obrony Terytorialnej 241. brygady Sił Zbrojnych Ukrainy (pseudonim „Tor”). Bronił Kijowa i okolic, a następnie brał udział w walkach na wschodzie kraju. 18 grudnia 2022 roku zginął w bitwie pod Biłohoriwką na Ługańszczyźnie w wieku 32 lat. 1 października 2025 roku Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski podpisał dekret o nadaniu Giennadijowi Afanasjewowi pośmiertnego tytułu Bohatera Ukrainy.

Zdjęcie: Strona Facebook Giennadija Afanasjewa.

Informacje wykorzystane z otwartych źródeł: Radio Swoboda (Krym.Realii), Suspilne Krym, NSŻU, Hromadske Radio, Instytut Informacji Masowej.

Data aktualizacji: 03.07.2026.