Aresztowanie: 7 lipca 2020 roku rosyjskie służby przeprowadziły przeszukanie w domu Sejrana Chajretdinova w miejscowości Białokamjanka w rejonie bakczysarajskim okupowanego Krymu. Po przeszukaniu został zatrzymany i przewieziony do nielegalnego zarządu FSB w Symferopolu. Tego dnia służby przeprowadziły masowe przeszukania w domach Tatarów krymskich i zatrzymały siedem osób. Sejranowi Chajretdinovowi zarzucono udział w działalności organizacji „Hizb ut-Tahrir”.

Wyrok: 17 maja 2023 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy Federacji Rosyjskiej skazał Sejrana Chajretdinova na 12 lat pozbawienia wolności w kolonii o zaostrzonym rygorze. Został uznany za winnego na podstawie art. 205.5 część 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – udział w działalności organizacji uznanej przez władze rosyjskie za terrorystyczną, oraz art. 30 część 1, art. 278 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – rzekome przygotowanie do siłowego przejęcia władzy. Pierwsze cztery lata kary miał odbywać w więzieniu, a następnie w kolonii o zaostrzonym rygorze; sąd nałożył również rok ograniczenia wolności.

Sejran Nurijewicz Chajretdinov urodził się 3 października 1986 roku w mieście Kasansaj w obwodzie namangańskim w Uzbekistanie. Pod koniec lat 80. jego rodzina powróciła na Krym w ramach procesu powrotu Tatarów krymskich na historyczną ojczyznę. Rodzina osiedliła się w miejscowości Białokamjanka w rejonie bakczysarajskim.

W 1993 roku Sejran rozpoczął naukę w pierwszej klasie szkoły średniej w Turgeniewie. Po ukończeniu dziewiątej klasy, w 2002 roku, wstąpił do Bakczysarajskiego Zawodowego Liceum Budowlanego. W 2005 roku ukończył naukę, zdobywając kwalifikacje ślusarza naprawy samochodów i kierowcy pojazdów mechanicznych. Nie pracował w zawodzie, po ukończeniu nauki zajmował się pracami budowlanymi wraz z ojcem.

W 2009 roku Chajretdinov ożenił się. Małżeństwo ma troje dzieci. W 2017 roku Sejran odbył hadż – pielgrzymkę do Mekki.
Przed aresztowaniem Chajretdinov aktywnie uczestniczył w życiu społeczności tatarskiej na Krymie. Pomagał w organizacji wydarzeń religijnych i społecznych, w tym świąt dla dzieci, a także uczestniczył w rozprawach sądowych w sprawach politycznych przeciwko Tatarom krymskim.

7 lipca 2020 roku jego dom został przeszukany przez rosyjskie służby. Po zatrzymaniu Chajretdinov wraz z innymi osobami z tzw. czwartej sprawy bakczysarajskiej „Hizb ut-Tahrir” znalazł się w areszcie. Obrońcy praw człowieka podkreślali, że postępowania karne na podstawie tego artykułu opierają się m.in. na dyskusjach religijnych i materiałach, które rosyjskie śledztwo traktuje jako dowody udziału w zakazanej w Rosji organizacji. W listopadzie 2022 roku sąd odmówił przesłuchania ekspertów strony oskarżenia, mimo argumentów obrony dotyczących naruszeń metodologicznych podczas ekspertyz.

Podczas uwięzienia stan zdrowia Chajretdinova pogorszył się. W 2021 roku skarżył się na ból serca. W maju 2023 roku pojawiła się u niego silna wysypka na całym ciele, wzrosła temperatura, wystąpił ból i silny świąd. Został hospitalizowany w międzypowiatowym szpitalu gruźliczym w Rostowie nad Donem, gdzie zdiagnozowano „pityriasis”, jednak leczenie nie zostało zakończone i przedwcześnie odesłano go do aresztu śledczego. Z powodu choroby i niewłaściwych warunków przetrzymywania stracił około czterech kilogramów.

17 maja 2023 roku Południowy Okręgowy Sąd Wojskowy w Rostowie nad Donem uznał Sejrana Chajretdinova za winnego i skazał go na 12 lat pozbawienia wolności. Został skazany na podstawie art. 205.5 część 2 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – udział w działalności organizacji uznanej przez władze rosyjskie za terrorystyczną, oraz art. 30 część 1 i art. 278 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej – rzekome przygotowanie do siłowego przejęcia władzy. Pierwsze cztery lata kary Chajretdinov miał odbywać w więzieniu, resztę w kolonii o zaostrzonym rygorze. Sąd nałożył również rok ograniczenia wolności po zwolnieniu.

W listopadzie 2024 roku Krymskotatarski Ośrodek Zasobów informował, że przez cztery lata uwięzienia żonie Sejrana, Zaremie, i jego dzieciom nie pozwolono na żadne widzenie z nim. W areszcie śledczym nasiliła się egzema, pojawiły się problemy z zębami i zapalenie ucha. Pomoc medyczna, według żony, była udzielana niewłaściwie.

Po wyroku Chajretdinov został przetransportowany z obwodu rostowskiego do rosyjskich zakładów karnych. W 2024 roku przebywał w areszcie śledczym nr 3 w Nowoczerkasku, a na początku 2025 roku został przewieziony do więzienia nr 2 we Włodzimierzu – „Włodzimierskiego Centralu”. W kwietniu 2026 roku poinformowano o jego przetransportowaniu do kolonii karnej nr 6 w miejscowości Sosnowy Bor w obwodzie pskowskim. Podczas transportu schudł około pięciu kilogramów.

Na dzień 13 września 2026 roku nadal odbywa karę w Federacji Rosyjskiej.

Informacje pochodzą z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w Autonomicznej Republice Krymu, Związek Krewnych Więźniów Politycznych Kremla, Służba Krym.

Zdjęcie: ZMINA.

Data aktualizacji: 13.09.2026 r.