Ursu Wiktor
- Status
- Więziony/a
- Płeć
- Mężczyzna
- Zatrzymanie
- Więziony/a
Zatrzymanie: 28 lipca 2023 roku rosyjskie służby przeprowadziły przeszukanie w domu Wiktora Ursu w Dżankoju. Podczas przeszukania został zatrzymany. Według obrońców praw człowieka, po zatrzymaniu spędził 12 dni w areszcie tymczasowym. Postępowanie karne na podstawie art. 282.2 cz. 1 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej wszczęto 7 sierpnia 2023 roku, a 9 sierpnia 2023 roku sąd okupacyjny zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu domowego.
Wyrok: 8 września 2025 roku okupacyjny sąd rejonowy w Dżankoju uznał Wiktora Ursu za winnego na podstawie art. 282.2 cz. 1 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej — „organizacja działalności organizacji ekstremistycznej” — i skazał go na 6 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym reżimie. Po zwolnieniu sąd nałożył na niego 1 rok ograniczenia wolności. Również przez 5 lat zabroniono mu działalności związanej z kierowaniem i uczestnictwem w organizacjach religijnych, działalnością edukacyjną, wystąpieniami, publikacjami w mediach oraz umieszczaniem materiałów w internecie. W dniu ogłoszenia wyroku Ursu został zatrzymany bezpośrednio na sali sądowej.

Biografia
Zatrzymanie: 28 lipca 2023 roku rosyjskie służby przeprowadziły przeszukanie w domu Wiktora Ursu w Dżankoju. Podczas przeszukania został zatrzymany. Według obrońców praw człowieka, po zatrzymaniu spędził 12 dni w areszcie tymczasowym. Postępowanie karne na podstawie art. 282.2 cz. 1 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej wszczęto 7 sierpnia 2023 roku, a 9 sierpnia 2023 roku sąd okupacyjny zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci aresztu domowego.
Wyrok: 8 września 2025 roku okupacyjny sąd rejonowy w Dżankoju uznał Wiktora Ursu za winnego na podstawie art. 282.2 cz. 1 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej — „organizacja działalności organizacji ekstremistycznej” — i skazał go na 6 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym reżimie. Po zwolnieniu sąd nałożył na niego 1 rok ograniczenia wolności. Również przez 5 lat zabroniono mu działalności związanej z kierowaniem i uczestnictwem w organizacjach religijnych, działalnością edukacyjną, wystąpieniami, publikacjami w mediach oraz umieszczaniem materiałów w internecie. W dniu ogłoszenia wyroku Ursu został zatrzymany bezpośrednio na sali sądowej.
Wiktor Aleksandrowicz Ursu mieszkał w Dżankoju. Ursu pochodzi z rodziny, w której tradycja wyznawania wiary Świadków Jehowy była przekazywana przez kilka pokoleń. Jego ojciec, dziadek i pradziadek byli Świadkami Jehowy i doświadczali prześladowań religijnych w Związku Radzieckim. Wiktor Ursu został ochrzczony w 1983 roku.
Działalność zawodową Ursu związał z pracą robotniczą. Przez wiele lat pracował jako frezer w jednym z zakładów w Dżankoju. Według samego Ursu, w momencie postępowania sądowego miał około 40 lat stażu pracy w tym zakładzie. Pracodawca wystawił mu pozytywną opinię i potwierdził, że zakład potrzebuje jego umiejętności zawodowych.
W 1988 roku Wiktor Ursu ożenił się z Mariną. Małżeństwo ma córkę. Przed zatrzymaniem mieszkali razem w Dżankoju.
Po okupacji Krymu Ursu nadal uczestniczył w życiu religijnym wspólnoty Świadków Jehowy. Według materiałów sprawy karnej, rosyjskie śledztwo oskarżyło go o organizację i prowadzenie zgromadzeń religijnych oraz koordynację działalności wspólnoty. Jako dowody wykorzystano m.in. nagrania audio nabożeństw.
28 lipca 2023 roku do domu Ursu przyszły rosyjskie służby, podczas przeszukania żądały okazania paszportu, a po odmowie zatrzymały go. Spędził 12 dni w areszcie tymczasowym. 7 sierpnia 2023 roku wszczęto postępowanie karne na podstawie artykułu o „organizacji działalności organizacji ekstremistycznej”, a 9 sierpnia sąd zastosował wobec niego areszt domowy.
Podczas niemal roku aresztu domowego Ursu miał znaczące ograniczenia. W szczególności zabroniono mu kontaktów z żoną Mariną, choć małżeństwo trwało wówczas ponad 30 lat. 27 sierpnia 2024 roku areszt domowy zamieniono na zakaz opuszczania miejsca zamieszkania.
Podczas rozprawy sądowej wykorzystano nagrania audio zgromadzeń religijnych. W sprawie pojawił się również tajny świadek o pseudonimie „Gromow”. Według informacji Sospielnego, świadek ten potwierdził, że Ursu nie nawoływał do przemocy ani łamania prawa.
8 września 2025 roku sąd rejonowy w Dżankoju uznał Ursu za winnego i skazał go na sześć lat kolonii o ogólnym reżimie. W swoim ostatnim słowie stwierdził, że nie uważa się za przestępcę ani ekstremistę. Ursu podkreślił również, że od ponad 50 lat mieszka w Dżankoju, około 40 lat pracuje jako frezer w jednym zakładzie i troszczy się o swoich rodziców.
Rosyjskie postępowanie karne związane jest z działalnością Świadków Jehowy, którą Rosja uznała za „ekstremistyczną” i zakazała. Ukraińskie organizacje praw człowieka uznają takie prześladowania na okupowanym Krymie za naruszenie wolności sumienia i religii. KRC nazwał wyrok Ursu nielegalnym i kolejnym przykładem represji władz okupacyjnych przeciwko wolności wyznania.
Po ogłoszeniu wyroku 8 września 2025 roku Ursu został zatrzymany na sali sądowej. Najpierw przewieziono go do aresztu śledczego w Symferopolu, a następnie skierowano do odbycia kary w Rosji i przebywa w FKU IK-8 UFSIN Rosji w obwodzie astrachańskim.
Wykorzystano informacje z otwartych źródeł: ZMINA, Krymskotatarski Ośrodek Zasobów, Sospielne Krym, Przedstawicielstwo Prezydenta Ukrainy w AR Krym, Projekt praw człowieka „Wsparcie więźniów politycznych. Memoriał”, „Świadkowie Jehowy. Sytuacja prawna w Rosji”.
Zdjęcie: ZMINA.
Data aktualizacji: 13.09.2026 r.